(ဂ်စ္ပစီမိုးတိမ္)

ဒီသီခ်င္းကိုနားေထာင္မိတိုင္းဟိုး...လြန္ခဲ့တဲ့ ကေလးဘဝကိုျပန္သတိရမိ....
အေမကလက္ကိုဆြဲေကၽာင္းပို့တဲ့အခါတိုင္း တြန့္ဆုတ္တြန့္ဆုတ္နဲ့တရြတ္တိုက္
ေက်ာင္းသို့သြားရေလ၏...ေကၽာင္းကဆင္းေသာ္..နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆုံးတာနဲ့တျပိဳင္နက္
ေရ့ဆုံးမွအရင္ေျပးထြက္ေလ၏..အင္မတန္လိမၼာေသာအကၽနုပ္သည္ ၈တန္းေလာက္မွစ
၍မိဘအား ေကၽာင္းအသုံးအေဆာင္စာအုပ္လြယ္အိပ္အစရွိသည္
တို့အားမဝယ္ခိုင္းေတာ့ေခ်...ဒီဇိုင္းတစ္မ်ိဳးနဲ့ေကၽာင္းတက္ေလ၏ ဗလာစာအုပ္တစ္အုပ္
တည္းမွာပဲ ဘာသာေပါင္းစုံအား ေရးေလ၏..စာအုပ္နာမည္ကေပါင္းစုံ
ျဖစ္ေလ၏..လြယ္အိတ္မလို ျကြပ္ျကြပ္အိတ္နဲ့ထည့္ကာခါးထိုး၍ေကၽာင္း
တက္သည္ကို တခ်ိဳ့ေသာေကၽာင္းသားတို့လည္းအားကၽကာ
လိုက္လုပ္ျကေလ၏ အကၽနုပ္၏မေမၽာ္လင့္ပဲလုပ္လိုက္သည့္လုပ္ရပ္သည္
လြယ္အိတ္လွလွမက္ေမာေနေသာေကၽာင္းသားမ်ားကပါလြယ္အိတ္မလိုအပ္ေတာ့ေခ်။
ထိုသူတို့မိဘမ်ားအကၽနုပ္အားေကၽးဇူးတင္သင့္ေလ၏
..တေန့ေသာ္ ဆရာမတေယာက္က စာအုပ္ထပ္ခိုင္းေလေသာအခါ
အကၽနုပ္ဒုကၡေရာက္ေလ၏..ထိုဆရာမသည္လည္းေဒါသထြက္၍အကၽနုပ္အား
ဗ်င္းေလေတာ့သည္။
ထိုစာအုပ္ထဲတြင္ရွိေသာအကၽနုပ္ရင္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာေတြကိုဆရာမကရြတ္ျပခိုင္းေလရာ
အသံေနအသံထားျဖင့္အခ်စ္ကဗ်ာမ်ားအားရြတ္ျပ ခဲ့ဘူးေလ၏..အင္း..အတိတ္မွာကၽန္ခဲ့

ဟိုးအတိတ္ကအရိပ္ေတြ.......... video ျကည့္ရန္ႏွိပ္ပါ.http://youtu.be/7O8h6QeXl_0